تمرین خریت

امروز زنی جوان پس از سال ها مبارزه با سرطان پیشرفته پستان ،خسته ازتحمل درد تصمیم به رفتن گرفت.فروه فاموری را از اینستاگرام می شناختم و بعد مصاحبه اش با مجله زنان امروز .چندتایی دوست مشترک و ...فروه نماد انسانی بود که تا واپسین لحظه ها از زندگی سرشار بود زنی که لحظه هایش را زندگی کردو عفریت سرطان را سالها مغلوب خود کرده بود... او از دردها و رنج ها امیدها و ناامیدی ها شدن ها و نشدن هادر مدت بیماری اش نوشت ...به خیلی ها امید و شجاعت داد ، بسیاری را مبهوت خود کرد و با آنها که گوش شنوا داشتند سخن ها گفت...یک سال و نیم پیش که شیدا را هم به همین مرض (ار نوع زشت دیگرش) از دست دادیم ،فروه مشغول دست و پنجه نرم کردن با بیماری اش بود و شجاعانه تا جایی که می توانست با مصیبت هامی جنگید اما آن قدر گردن اش افراشته بود و اراده اش پولادین ، که شک نداشتم او از پس اشبرمی آید ...می گفتم شیدا که نتوانست ، کاش او بتواند...هشت صبح سوار مترو که شدم، اولین خبری که خواندم پرکشیدن فروه بود...امروز هر چه می کنم به خودم می گویم شیدا و فروه دیگر شانس این تجربه کردن های زشت و زیبا ،خوب وبدو تلخ و شیرین را ندارند صورت هر دو با نگاه های عمیق شان لحظه ای از نظرم دور نمی شوند...دچار حسی دوگانه ام یکی افسوس و حسرتی بی پایان بر جان های جوان شانو دیگری ولعی عجیب برای زندگی کردن... تمرین خریت...

دلم یک رختخواب تمیز و خوشبو می خواهدیک ظرف بزرگ سوپ جو  و سبزیجات داغیک قوری چای خوش عطرو نوازش دستانی که خوابم را بر هم نزند.گاهی آدم ها به همین اندازه محتاج می شوند تمرین خریت...

گفت " حالم خوبه

همه چیز خوبه

فقط تو نیستی"

گفتم اگر بودم فکر میکنی چگونه بود؟

گفت "اگر تو باشی، پیشم هستی

و خیلی چیزها که حدس می زنم

و خیلی روابط که هنوز نمی دانم و نمی شناسم

اما با هم بودن خوبه

تو هم خوبی

حدس می زنم اگر تو باشی، خوب میشه "

...

تمرین خریت...